O Czwartej Rano, Minut Pięc I Pół

Zmarł Szeptem Jan W Pościeli Z Puchu

Potężne Ciało, Od Stop Do Głów

Wypełniał Szczelnie - Opasły Duch

Z Trudem Więc Przeciskał Się

Przez Czarnu Tunel, Do Boskich Wrót

Tunel Bowiem W Rozmiarze L

O X Za Mały Dla Jana Był



Kaszel Piotra - Dozorcy Raju

Z Oddali Gdzieś Dobiegał Go

Trwało Nim Strudzony Jan

Poczuł Nieba Subtelnš Woń

O Szóstej Sześć - Czasu Ziemskiego

Otyły Astral Utknšł W Tunelu

To Tego Dnia, Zaklinował Jan

Dupa Dostep Do Nieba Bram



Więc Nie Myśl że Wiecznosć

Jest Balem Czy Ucztš

Pobytem W Kurorcie, Wesołym Miasteczkiem

Bankietem Z Gwiazdami, Tańcami Do Rana

Herbatkš U Króla Z Szampanem, Ciasteczkiem

Wiczność To Tunel Kończący Się... Dupą.