Ty, Ktory Lasy Ogarnales Piorunow Plaszczem,

Ty, Ktory Wichrem Karmisz Dzieci Swe,

Wzbudziles Morze Nienawisci W Ich Umyslach,

Jak Baltyk Brzegi Swe, Ty Otuliles Swiete Gaje...



Stare Deby Pochylily Grzbiety Swe W Poklonach,

Piorunowy, Swiety Ogien Konczy Taniec...

Plasy Milkna, Strzygi Chyla Lby Ku Niebu,

Czekajace Nagie Wilki...



Slodycz Twa I Cieplo Czuje Coraz Blizej,

Tys Lonem Matki Mej I Sila,

Ziemia, Lasem, Polem, Laka, Gajem...

Esencja Zycia, Magia, Ktora Zyje.

Ciemnoscia Zwa Cie Ci, Dla Ktorychs Wrogiem,

Zblakana Owca, Wezem, Smiercia W Trwodze,

Ramiona Meznych Wojow Pna Twoj Posag Wzwyz,

Tys Nie Herezja Ale Prawda Plunal W Krzyz!



Stare Deby Pochylily Grzbiety Swe W Poklonach...



Grom Niech Bedzie Twym Zwiastunem,

Brzaskiem Imperium W Chwale Czekanego,

Dzwonem W Poganskie Serca Bitym,

Oltarzem Prawdy, Duma Oraz Krwia Okrytym.



Niech Grom Zapowie Twe Nadejscie,

Godzine Zemsty, Boskiej Rozpaczy,

Nadejda Nowe, Potezne Czasy,

O Sile Twej Szumia Pomorskie Lasy...

Majestatycznie...



Stare Deby Pochylily Grzbiety Swe W Poklonach...