Δεν ξεσηκώνομαι, δεν ψάχνω, δεν ξεσπάω
Δεν προχωράω πίσω ή μπροστά
Κι όλα αυτά που θέλω ν′ αγαπάωΔε μ' ανατριχιάζουν πια

Γύρω μου οι σκιές έχουν παγώσει
Κι έχω μείνει με το χέρι απλωμένο
Τι ήθελα να κάνω έχω ξεχάσει

Θα περιμένω, θα περιμένω, θα περιμένω ώσπου να θυμηθώ
Θα περιμένω

Λιώνουν τα μάτια μου στο φως της τηλεόρασης
Με νανουρίζει μια στριμμένη μελωδία
Όσοι περνάν τη χώρα της απόγνωσης
Παθαίνουν αμνησία

Δεν απορώ, ούτε καταλαβαίνω
Πώς συνεχίζω να υπάρχω μ′ όλα αυτά
Θέλω να βγω από δω μέσα κι όμως μένω
Σε μια ομίχλη που ναρκώνει την καρδιά

Γύρω μου το τζάμι έχει σπάσει
Κι έχω μείνει με το βλέμμα καρφωμένο
Τι ήθελα να δω έχω ξεχάσει

Θα περιμένω, θα περιμένω, θα περιμένω ώσπου να θυμηθώ
Θα περιμένω

Λιώνουν τα μάτια μου στο φως της τηλεόρασης
Με νανουρίζει μια στριμμένη μελωδία
Όσοι περνάν τη χώρα της απόγνωσης
Παθαίνουν αμνησία